تنها مانده ام ...

یک نفر ... يک جايي ... يک وقتي ...

withoutghost — Thu, 26 Feb 2009 10:55:18 GMT

One… in one place… in one moment… all dreams was you laughing!

So in one place in one moment remind him with one smile .

يک نفر ... يک جايي ... يک وقتي ... تمومه روياهاش لبخند تو بود ! پس يه جايي يه وقتي با يه لبخند يادش کن .

به عشق تو ...

withoutghost — Sat, 07 Feb 2009 17:58:18 GMT

به عشق تو چه شبهایی رو به روز رسوندم ، چه غروبها به طلوع و چه طلوع ها را غروب کردم تاتو از راه برسی ، حرفها برای گفتن داشتم اما روزه سکوت گرفتم تا فقط تو محرم رازم باشی، ولی دیگر شب و روزی است که شبم روز و روزم شب نمیشه و غروبهایم به طلوع نمیرسد ، دیگر دوریت را باور ندارم ، سفر ابدی تو را ، انگار همه اینها سرابی بیش نیست، شاید نمایی از یک رویا ، خیال عشق منهتی به وصال ، وصال تو در جاده ناکجا آباد زندگی ، در برهوت انتظار ، شاید همه اینها سراب باشد و خیال یا تصویری از یک کابوس .

وعده وصل ...

withoutghost — Tue, 03 Feb 2009 11:16:18 GMT

وعده وصل به فردا دهی و میدانی

هر که امروز تو را دید به فردا نرسید

من مسکین ...

withoutghost — Mon, 19 Jan 2009 15:49:18 GMT

تو به حال من مسکین به جفا می نگری

من به خاک کف پایت به وفا می نگرم

دوستت دارم اي تنها بهانه براي زنده بودنم ...

withoutghost — Sat, 28 Jun 2008 16:07:18 GMT

باور کن که دوستت دارم اي تنها بهانه براي زنده بودنم ، نفس کشيدنم دوستت دارم .... اي اميد و آرزوي من ، دنياي من دوستت دارم.... اي تو به زيبايي يک گل سرخ ، به پاکي يک چشمه زلال ، به لطافت باران بهار دوستت دارم.... اي تو فصل بهارم ، هميشه يارم ، همدم اين دل پاره پاره ام دوستت دارم.... اي تو آرامش وجودم ، همه بود و نبودم ، هستي و تار و پودم دوستت دارم.... اي تو طلوع زندگي ام ، ناجي لب تشنگي ام دوستت دارم.... اي تو عشق زندگي ام ، هميشگي ام ، ماندني ام دوستت دارم.... دوستت دارم .

هوا را از من بگير نجوايت را نه ...

withoutghost — Tue, 17 Jun 2008 22:26:18 GMT

سکوت تو تمام هستي مرا فرو مي ريزد و منم که در پس اين غربت به ويراني مي رسم ، چرا لب به سخن نمي گشايي مگر نمي داني که زمزمه هاي تو حيات را در من جاري مي کند و روح تازه به کالبد بي جان من مي دمد . چقدر تو در من زندگي مي دمي ؟

هوا را از من بگير نجوايت را نه !

دوستت دارم ...

withoutghost — Sat, 07 Jun 2008 12:52:18 GMT

ميداني همه جاده هاي خيالم
به رويش صبح نگاه تو ختم مي شود ؟
من با تو سخن مي گويم..
رساتر از هميشه
و تو حرفهايم را مي شنوي
روشن تر از هر روز...
بگذار از عشق سخن نگويم
بگذار وسعتش را در حصار کلمات محدود نکنم
چرا که من عشق را با کلام در نيافتم...
براي من عشق نه کلام است؛ نه صوت و صدا
چيزي است وسيع تر از همه اينها
وسيع است و با نجابت
مانند دلت...
با شکوه است و پر رمز و راز
همانند چشمانت..
عميق است و پر از صداقت
همانند انديشه هايت....
بگذار دريا بداند رقيبي دارد به زلالي قلبت وبه
ژرفناکي نگاهت...
و گفتي که معناي عشق در انتظار است و در فاصله ها..
و من تمام اين فاصله ها را با صبر و انتظار
به تماشا نشسته ام!
چه رازيست در اين فاصله نمي دانم
که هر چه ميگذرد مرا شيداتر مي کند!
و من؛ شيدا مي مانم
بگذار از عشق سخن نگويم
بگذار وسعتش را در حصار کلمات محدود نکنم...

دوستت دارم

روزی که دیر نخواهد بود ...

withoutghost — Mon, 26 May 2008 12:19:18 GMT

وقتی مردم مرا در قبری تاریک پنهان نسازید
مثل لکه ننگی که از صفحه زمین می زدایید ،
تنم روزی آغوشی گرم بود برای کسی که دوستش داشتم
و چشمانم تصویری از تمامی احساساتم ... تبلور سایه روشن های زندگیم
دستانم ستایشگرین نوازشگران
و قلبم عصاره ای از عشق ؛
عریانم نسازید
من از هم آغوشی با تن سرد خاک می هراسم
اشک هایتان ارزانیتان
و ناله های بیهوده تان ...
خوب می دانم سه بار که خورشید غروب کند
من برای همیشه در خاطره هاتان غروب می کنم
خروارها خاک سرد برای من
بسترتان همیشه گرم ...
می دانم خدا مرا خاک خوبی خواهد کرد
تا روزی اندام شما را در آغوش گیرم
روزی که دیر نخواهد بود ...

گريه کردم ...

withoutghost — Fri, 16 May 2008 20:40:18 GMT

نشستم در فراقت گريه کردم      تمام شب به يادت گريه کردم
ميان کو چه هاي سرد و خلوت به يادت تا بي نهايت گريه کردم
تمام روز در فکر تو بودم                چو ديدم رد پايت گريه کردم
در آن خاموشي سرد و مه آلود      به آهنگ صدايت گريه کردم
تو اي ابر بهاري شاهدي که          چگونه به پايت گريه کردم
مبار اي آسمان امروز ديگر    که من ديشب به جايت گريه کردم

از من نپرس چقدر دوستت دارم ...

withoutghost — Thu, 15 May 2008 21:11:18 GMT

از من نپرس چقدر دوستت دارم
اينجا در قلب من حد و مرزي براي حضور تو نيست
به من نگو که چگونه بي تو زيستن را تمرين کنم
مگر ماهي بيرون از آب ميتواند نفس بکشد
مگر مي شود هوا را از زندگيم برداري و من زنده بمانم
بگو معني تمرين چيست ؟
بريدن از چه چيز را تمرين کنم ؟
بريدن از خودم را ؟
مگر هميشه نگفتم که تو هم پاره اي از تن مني ...
از من نپرس که اشکهايم را براي چه به پروانه ها هديه مي دهم
همه مي دانند که دوري تو روحم را مي آزارد
تو خود پروانه ها را به من سپردي که ميهمان لحظه هاي بي کسي ام باشند
نگاهتت را از چشمم برندار مرا از من نگير ...
هواي سرد اينجا رو دوست ندارم
مرا عاشقانه در آغوش بگير که سخت تنهام