چه غریب ماندی ای دل

نه غمی نه غمگساری

نه در انتظار یاری

نه  ز یار انتظــاری

غــم اگر به كوه گویم بگریـزد و بریـزد

كه دگر بدین گرانی نتوان كشید باری

به غروب این بیابان بنشین غمگین و تنها

بنگر وفــای یاران كه رها كنند یـــــــــاری